Familiebezoek

Jules is al helemaal gewend aan zijn zusje. Steeds vaker gaat hij even kijken of een kusje geven. Hij is ook al aardig bedreven in het vasthouden van Lina's flesje. Afgelopen zondag zijn we met Lina en Jules op bezoek geweest bij oma Puth. Daar waren op dat moment veel ooms en tantes van papa dus het was een goede gelegenheid om haar te showen voor een groot deel van de familie. Natuurlijk wilde oma die rol graag op zich nemen. Lian kwam ook nog even langs met Rowan en Joy en die wilden Lina natuurlijk ook graag even bewonderen en op schoot nemen. Later op de middag kwamen Ine en Rud nog op bezoek in Sweikhuizen. Zo kan Lina langzaam wennen aan haar hele familie.

Lina in Sweikhuizen

We hebben heerlijk genoten van Lina in huis. De ritten naar het ziekenhuis liggen definitief achter ons (op enkele controles na) en dat is wel een lekker gevoel. We komen langzaam weer in ons "gewone" ritme al is het wel nog steeds wennen dat er nog een extra gezinslid aanwezig is. Ook de voedingen (vooral 's nachts) laten ons weer ervaren hoe het ook al weer was met Jules twee jaar geleden, maar Lina slaapt tussen de voedingen goed door. Jules vindt het trouwens heel leuk dat hij er een zusje bij heeft. Hij gaat regelmatig bij Lina kijken en geeft haar kusjes en zingt liedjes voor haar. Oma Puth is zelfs al een keertje komen oppassen toen papa en mama naar de schouwburg gingen. Dat ging haar prima af.

Thuis

Vandaag was het dan zo ver: Lina mocht naar huis! Vanmorgen waren papa, mama en Jules al vroeg op om de laatste voorbereidingen te treffen. Het wiegje werd op de goede plek gezet en opgemaakt en de box werd in elkaar gezet. Beide meubelstukken werden natuurlijk door Jules getest. Toen opa en oma Geleen waren gearriveerd om op Jules te passen, gingen papa en mama naar het ziekenhuis voor de grote verhuizing. Er werd een uitgebreid ontslaggesprek gehouden, Lina werd nog een keer gevoed en verschoond en daarna werd er uitgebreid afscheid genomen van de verplegers. Het was weer even wennen hoe een maxi cosi in de auto moest worden bevestigd, maar Lina werd veilig en wel naar Sweikhuizen vervoerd. Daar stonden opa en oma en oma Puth ongeduldig te wachten om Lina thuis te kunnen verwelkomen. Lina voelde zich al gauw thuis en sliep lekker in de reiswieg. Toen Jules uit bed was, kwam hij erg geïnteresseerd een kijkje nemen en een kusje geven. Voor papa en mama was het nog even wennen, maar alles ging prima. We gaan nu met z'n viertjes een paar daagjes lekker genieten.

Nog één nachtje slapen

Het laatste nachtje in Sittard

Lina mag naar huis!!! Vorige week is de monitor uitgegaan en tot nu toe leverde dat geen problemen op. Op dinsdag kreeg Lina haar eerste inentingen en om te kijken of Lina hier geen last van had, werd de monitor nog een keer 24 uur aangekoppeld om te controleren of ze die injecties goed had doorstaan. Dit bleek het geval en dat was meteen het allerlaatste stapje voordat Lina naar Sweikhuizen kon gaan. Het laatste gesprek met de dokter leverde op dat Lina het gedurende haar tijd in Sittard heel goed gedaan had. Er waren geen complicaties of aanwijzingen dat het niet zo goed met Lina zou gaan. En met haar huidige gewicht van 2430 gram is ze eigenlijk een hele "normale" baby geworden. Morgen gaan we haar ophalen en dan is een periode van 12 weken ziekenhuis voorbij. Het laatste bezoek was van Ans en oma Geleen.

Zonder monitor

Ook zonder monitor doet Lina het prima. Eigenlijk maakten we ons daar ook geen zorgen over maar af en toe bekruipt ons het gevoel dat ze nu helemaal niet meer wordt gecontroleerd. Nu is dat niet helemaal waar want de verplegers komen regelmatig bij Lina kijken. Een van hen vertelde dat ze onbewust toch wat vaker langs kwam dan voordat de monitor uit was. Dit weekend is Jules twee keer mee geweest bij Lina. Op zaterdag ging dat heel goed en heeft Jules van dichtbij en heel geïnteresseerd gekeken hoe Lina in bad ging en werd verschoond. Op zondag was de spanningsboog wat korter en ging hij met papa na een minuut of tien naar de verjaardag van Tiny en bleef mama nog even bij Lina. Ze kregen toen wel nog bezoek van Jan Willem, Miriam, Thijs en Fien. Daarna kwamen ze samen ook nog naar Tiny. Lina woog vandaag 2350 gram!

Laatste stap

Morgen gaat Lina een van de laatste stappen zetten op weg naar huis. Dan zal de monitor worden afgezet. De hartslag, ademhaling en zuurstofopname worden dan niet meer gemeten. We gaan er dan vanuit dat dit alles stabiel is en blijft. Dit wordt minstens een week zo gehouden en dan is er in principe niets meer dat in de weg staat om Lina naar huis te laten gaan. Spannend en hoopvol! Mama is vanmorgen bij Lina geweest en heeft haar in bad gedaan en de fles gegeven. Daarna heeft ze nieuwe kleertjes aangetrokken die Lina van tante Tiny had gekregen. Mama heeft wel al een grotere elastiek in de broek moeten zetten want die werd al wat strak. Aan het eind van de middag is papa ook nog geweest en hij is even helemaal alleen met Lina in een kamertje gaan zitten. Dat was ook heel fijn. Er waren ook nog twee collega's van papa, Jacqueline en Moniek op bezoek gekomen.



Vlak voor of na een boertje

Bedje

Lina ligt inmiddels in een gewoon bedje. Het vorige bed waar ze in lag was een warmtebed. Daarin lag een matras dat verwarmd werd zodat Lina makkelijker op temperatuur bleef. Dat is nu niet meer nodig. Het aantal voedingen is teruggebracht van 8 naar 7, die Lina in principe allemaal zelf drinkt. De sonde wordt nauwelijks nog gebruikt maar wordt wel nog standby gehouden. Mama heeft vandaag twee uur met Lina op schoot doorgebracht en daarbij een van de voedingen gegeven. De voedingen bedragen per keer 50 cc waarvan Lina er minstens 45 op moet krijgen. Lina's gewicht is gestegen tot 2230 gram.

Pasen

Ook in het Paasweekend gaan de bezoekjes aan Lina gewoon door. Op Eerste Paasdag is mama alleen naar Lina geweest tijdens het slaapuurtje van Jules thuis. 's Avonds is papa ook nog geweest en die heeft de fles gegeven en een uurtje gekangoeroed (was alweer een tijdje geleden). Op Paasmaandag gingen papa en mama samen en kwam ook oom Peter op bezoek. Hij zag Lina voor het eerst 'live' en vond haar toch nog wel een klein 'mupke'. En dat terwijl ze al meer dan 3 keer in haar geboortegewicht is toegenomen! Lina was verhuisd naar een kamer met weer wat minder "bewaking", een zogenaamde medium care kamer. In principe is hier dezelfde verzorging als op de eerste kamer zij het wat minder intensief. Ook kunnen papa en mama weer wat meer zelf doen en meer op eigen initiatief. Dus zelf uit bed halen, verschonen, op schoot nemen, fles gevenen weer terug in bed leggen. Lina woog vandaag 2185 gram.

2 kilo

Lina's gewicht neemt de laatste dagen hand over hand toe. Ten opzichte van vrijdag had ze vandaag een van de grootste stijgingen in haar lichaamsgewicht in één dag. Haar gewicht steeg met 95 gram en daarmee doorbrak Lina de grens van de 2 kilo en zette de weegschaal op 2085 gram! De voedingen zijn teruggebracht van 12 naar 8 en dat zorgt ervoor dat Lina nagenoeg alle voedingen zelf kan drinken. Er zit meer tijd tussen de voedingen zodat Lina langer kan uitrusten tussen de voedingen in. Het zelf drinken is best nog vermoeiend voor haar, maar het lukt steeds beter. Dat betekent dat de voorwaarden om het ziekenhuis te verlaten steeds meer in zicht komen. De laatste stap hier naartoe is het uitzetten van de monitor (en nog wat zwaarder worden).

Primeur

Lina groeit als kool! Soms wel twee ons per week. Dat is een hele prestatie voor zo'n klein mensje. Als je de volgende dag bij haar bedje staat, zie je gewoon dat ze gegroeid is (soms zelfs 65 gram na één dag). Op dit moment staat de teller op 1990 gram. Om naar huis te mogen, zal ze over de twee kilo moeten wegen, maar het gewicht is niet het enige waar op gelet wordt. Ook moet ze o.a. zelf kunnen drinken.Dat gaat op het moment prima; Lina gaat met ingang van vandaag van 12 naar 8 voedingen per dag. Dat betekent niet om de twee, maar om de drie uur een fles. En van 22 cc naar 30 tot 35 cc per keer. Het bleek nl. dat Lina nog erg onrustig bleef na een flesje, dus blijkbaar had ze behoefte aan méér. Gisteravond waren (peettante) Ine en Ruud op bezoek, vandaag was Opa weer eens aan de beurt. En voor Opa de primeur: Lina mocht op schoot! Na de fles viel ze dan ook heerlijk in slaap in de armen van een beretrotse Opa. Als Lina zo doorgaat, kan ze over niet al te lange tijd naar huis. Dus papa en mama zijn inmiddels druk bezig met de nieuwe kamer van Jules en het herinrichten van Lina's kamertje. Jules is helemaal trots op zijn nieuwe domein, maar of hij al echt doorheeft wat hem binnenkort nog allemaal te wachten staat?



Ook bij Opa is het goed toeven.


Drinken gaat goed, boertjes laten ook...

De prinses op de erwt

Onlangs heeft Lina bezoek gehad van een fysiotherapeut. Die kwam een kijkje nemen naar de lighouding van Lina. Zij kon tot nu toe alleen op de zijkant van het hoofd liggen en daardoor is haar hoofdje aan die kanten een beetje plat. Dit is typisch voor vroeggeboren kindjes en wordt daarom ook wel een 'prematurenhoofdje' genoemd. De fysiotherapeut bedacht een soort nestje waarin Lina's hoofdje enigszins gefixeerd wordt en ze alleen op de achterkant kan liggen. Zo kan de achterkant een beetje afplatten, zodat het makkelijker voor Lina wordt om haar hoofdje zelf te draaien. Ze lijkt zo een beetje op de prinses op de erwt op haar eigen troontje. Mama en papa hebben deze dagen nog eens beide oma's meegenomen. Zij hadden Lina al lang niet meer gezien en oma Puth had haar zelfs nog niet eens aangeraakt. Daar was nu alle gelegenheid voor en dat beviel de oma's prima. Lina woog vandaag 1940 gram. Mama had vanmorgen een afspraak met de kinderarts die niets bijzonders te melden had behalve dat het nog 2 à 3 weekjes gaat duren tot Lina naar huis kan.

Voorspoedig

We zijn heel blij met de vorderingen die Lina de laatste dagen maakt. Haar gewicht neemt gestaag toe, ze vertoont nagenoeg geen dips meer en ze begint goed te drinken. We merken dat onze band met Lina steeds sterker wordt. We kunnen ook steeds meer zelf doen; haar uit bed nemen en terug leggen, wassen en de fles geven. Deze dingen gaan ook steeds makkelijker en worden steeds gewoner. Gisteren woog Lina 1830 gram. Mama is twee keer op bezoek geweest, 's morgens met vriendin Miranda en 's avonds met papa. Papa en mama hebben Lina afwisselend op schoot gehad (zelf gewisseld!) en papa heeft een flesje gegeven. Al met al een mooie dag.

Verjaardag

Het personeel van De Toverbal had op de verjaardag van mama een verrassing in petto. Toen ze vanmorgen op de afdeling arriveerde lag Lina niet meer in de couveuse maar in een gewoon bedje. Dat wil zeggen, een warmtebedje waarin nog steeds enigszins de temperatuur geregeld kan worden. Lina kan deze overstap maken omdat ze steeds beter haar temperatuur vasthoudt. Voor mama een mooi verjaardagscadeautje. Het personeel had ook een mooie kaart gemaakt met daarop een voetafdrukje van Lina. En dan mocht mama Lina ook nog voor het eerst in bad doen, het kon niet op vandaag. Mama had trouwens afgesproken met haar peettante Jeanny die Lina voor het eerst kon zien. Papa ging 's avonds ook nog even op bezoek en gaf Lina op schoot een flesje. Dat ging er prima in en daarna viel ze lekker bij papa in slaap. Het gaat snel nu want Lina weegt inmiddels 1805 gram.

Fiets

Een van de voordelen dat Lina in Sittard verblijft is dat het ziekenhuis zo dichtbij is dat we er ook eens op de fiets naar toe kunnen gaan. Zo vermijden we ook nog eens de problematische parkeersituatie. Met zijn drieeën gingen we vanmiddag met een prachtig lenteweertje richting Lina. Jules was niet zo heel erg onder de indruk van de nieuwe omgeving en had al gauw zijn weg naar de aanwezige kleurplaten en blokkendozen gevonden. Mama nam Lina op schoot en ruilde daarna met papa die Lina haar flesje gaf. Lina woog vandaag 1760 gram en dat is 20 gram meer dan gisteren.

Zelf

Lina kan al heel veel dingen zelf die ze nog maar pas geleden niet kon. Ademhalen zonder hulp, drinken, om zich heen kijken zijn hier een paar voorbeelden van. Ook papa en mama kunnen en mogen steeds meer de verzorging van Lina zelf uitvoeren. Zo heeft mama gisteren bijna 2 uur met Lina op schoot gezeten en in die tijd een flesje gegeven dat Lina helemaal opdronk (de hele 19cc). Ze heeft ook met de verplegers afgesproken om Lina zondag zelf in bad te doen. Dat is wel heel bijzonder want tot nu tot beperkte zich de verzorging tot het verschonen van een luier en het meten van de temperatuur.

Sittard

Lina heeft haar eerste nacht en dag in het ziekenhuis van Sittard goed doorgebracht. Waarschijnlijk zullen papa en mama meer moeten wennen aan de nieuwe omgeving dan zij. Er zijn verschillen in aanpak en routines. Zo wordt er anders gekangoeroed. In Maastricht vond men een uurtje samen liggen de minimale tijd, in Sittard gebeurt dat doorgaans niet langer dan een half uur. De voedingen gaan niet in porties maar worden in één keer toegediend (dat was even schrikken de eerste keer). En zo zijn er nog wel meer dingen die in detail anders zijn. In grote lijnen is alles echter hetzelfde en de zorg is er net zo betrokken als in het AZM. Wat voor ons het meeste opvalt is de rust. Geen alarmpjes, gedempt licht en maar een paar kindjes op de kamer, en dat is wel zo ontspannen. Mama heeft vanavond een flesje gegeven dat in een paar minuten verorberd werd en Lina heeft lekker bij haar op de buik gelegen. Lina is mooi stabiel en woog vandaag 1695 gram, precies 1 kilo zwaarder dan bij de geboorte. (Even ter vergelijking: het nieuwe baby-nijlpaardje in Gaia-park kwam in 4 dagen tijd 2 kilo bij, ha,ha)

Het bezoekuur is trouwens ook anders; van 11.00 tot 20.00 uur, alleen samen met ouders. Per keer kunnen 2 mensen mee naar binnen en voor maximaal 5 minuten. Dat lijkt kort, maar is meestal wel voldoende. Als je wil komen kijken, bel dan even om iets af te spreken.

Grote reis

Vanmorgen waren we om half tien in het AZM om vandaaruit per ambulance naar het ziekenhuis van Sittard te reizen. Dat wil zeggen dat Lina en papa met de ziekenauto mee mochten en mama met de eigen auto erachter aan zou rijden. Mama nam Lina nog een laatste keer in het AZM op schoot en na veel handen schudden en lieve afscheidswoorden was de periode in het ziekenhuis van Maastricht definitief verleden tijd. Blij maar ook een beetje zenuwachtig van wat er ging komen gingen we op weg naar Sittard. Voor de ambulanceverplegers een routineklus, voor papa zijn eerste rit in een ziekenauto (ook voor Lina trouwens). Gelukkig niet zelf als lijdend voorwerp. In Sittard werden we op "De Toverbal" door verpleger Wiel ontvangen. Die kenden we nog van de twee dagen dat Jules hier verbleef vlak na zijn geboorte. Hij kende ons ook nog. Er volgde een uitgebreid gesprek waarin de details van Lina werden besproken en ook werd uitgelegd wat de routines in Sittard waren wat betreft verzorging, bezoek en dergelijke. Je zag aan Lina dat ze even moest wennen (zichtbaar op de monitor) en ook papa en mama moesten even wennen aan de veel kleinere afdeling en rust die er heerste. Er liggen maar 4 kinderen op de kamer die ook nog allemaal uit het AZM komen, niet helemaal onbekenden dus. Aan het eind van de middag was iedereen wel gewend aan de nieuwe omgeving en nieuwe mensen. Lina lag rustig te slapen en papa en mama waren gerustgesteld. We zijn klaar voor de laatste ziekenhuisweken.

De laatste keer op schoot voor de grote reis

Mama legt Lina in de reiscouveuse

Rare plaats voor een familiefoto

Aankomst in SittardFamiliefoto in Sittard

Lekker slapen op mijn nieuwe plekje